هرآنچه که از بازی Assassins Creed Valhalla می دانیم

معمولا طی توسعه بازی متوجه می شویم جای پردازش داستان های فرعی سبک خالی است، و این داستان ها برای ساخت یک بازی حیاتی هستند. هنگامی که در حال تعریف داستانی هستید باید با قرار دادن فراز و نشیب های فرعی کاری کنید که مخاطب با داستان های انسانی اصلی بازی ارتباط بیشتری برقرار کند. داستان های فرعی سبک مخاطب را به خنده می آورند و کاری می کنند که بازیکن برای دنیای بازی ارزش بیشتری قائل شود. هنگامی که با جنگ افزار و سیاست های وایکینیگی رو در رو هستید ممکن است بازی به سرعت تاریک و محزون شود، رویدادهای جهانی فرصت هایی هستند که در آن ها بازیکنان می توانند برای مدتی با مسائل دیگری هم سر و کله بزنند.

هدف ما از ابتدا این بود که بازی  Assassins Creed Valhalla با بازی های قبلی این سری  Assassins Creed که همه از یک فرمول کلی استفاده می کردند متفاوت باشد. می خواستیم بررسی دنیای بازی تجربه ای متفاوت را به بازیکنان ارائه دهد. به جای این که بازیکنان با لیستی از کارهایی که باید انجام دهند روبرو شوند، کاری کردیم که بازی گسترده تر و پر رمز و راز باشد، به طوری که بازیکنان در هر لحظه به طور قطعی ندانند که باید انتظار چه چیزی را داشته باشند. همچنین می خواستیم ایده بررسی نقشه بازی برای گذراندن این فعالیت های تکراری را حذف کنیم.

گرایشی کلی در دنیای بازی سازی ایجاد شده است، به نحوی که با افزایش مقدار غنایم دریافتی بازیکنان همیشه در حال تغییر ترتیب لیست موجودی کالای خود هستند. ما از ابتدا قصد داشتیم کاری کنیم که بازیکنان قدر موجودی کالای خود را بیشتر بدانند. پس سیستم مجموعه ای را انتخاب کردیم، در این سیستم تنوع ابزار و سلاح ها کمتر است ولی می توانید با سرمایه گذاری و ارتقا دادن آن ها گزینه های زیادی مقابل خود مشاهده کنید. پس سبک بازی دلخواه خود را پیدا کنید و پس از آن می توانید با توجه به سبک خود کالاهای مناسب برای سرمایه گذاری را انتخاب کنید.